Malala a ! Tiako ho tretrika ianao mba hitretrehako koa….
Malala a ! Diso fantatrao aho, ka aza odiana tsy hita re ny amiko.
Tsapako anie fa te-homba ahy ianao ! Eny na tsy ianao ianao aza…. Saingy feno tahotra loatra ny ao anatinao ; satria raha mitovy isika, foana ny hasambaranareo, levona ny fiadananareo, potika ny hasoanareo. Eny hanjavona ny Paradisanareo ! Tsy hoe ho lasanay…. Fa ho lasantsika ! Ka ny « isika » indrindra no atahoranao !
Fantatrao ny hery azoko andrombahana ny eny am-pelatananao fe kely, àry zara raha misy, ka dia araraotinao ny hadalako mody maty manangona ny heriko mba hiatrehako anao. Nefa ny hasambaranao anie tsy hafa fa avy amiko ihany…
Malala a ! Tiako ho sambatra ianao mba hiasambarako, hoya ho. Ary raha tena sambatra ianao, tsy dia ahoako loatra akory ; fa ny hasambaran-disonao no mampiferinaina ahy.
Malala a ! Diso fantatrao ny amiko, nefa aleoko ambara farany hitiavanao ahy kokoa.
Natoniko ianao, nilako dinika mangina nefa nianjonanao aho !
Mbola nanoratra aho, nampitondraiko nefa tsy nisy valiny mihitsy !
Nanoratra ihany aho teny amin’ny vatan-drindrina, nefa tsy notohininao akory !
Nanoratra hatrany aho, nodradraiko an-dampihazo, nefa aiza ianao mba hoe rototra ? Nanoratra aho, àry nanoratra ho anao !
Nokiahiko an-kira, nefa aim-bery foana ny ahy !
Malala a ! Mbola hanoratra aho ho anao, noho ny alaheloko anao fa tsy alaheloko ny tenako.
Diso fantatrao aho, ka aza odiana tsy hita re ny amiko !
Décembre 1995
